Danielle

شاید احساساتم یکجایی از زندگی به اتمام رسید و یا شاید حجم احساسات موجود در این کتاب بیشتر از درک من بود با این حال قلم روان بود و پر کشش دیدار آخر کلارا با صاحب مغازه در ذهنم ماندگار میشود همچین لحظه ی تابیدن پرتوهای خورشید به درون اتاق جوزی

«'' انسان بدبخت است ، چونکه نمیداند که خوشبخت است ؛ تنها به این علت و بس . اساس مطلب همین است ، همین! کسی که به این نکته پی ببرد بی درنگ خوشبخت خواهد شد ! عروس این پیرزن خواهد مرد و کودک خواهد زیست ! همه چیز خیر و صلاح است .این نکته را بر حسب تصادف فهمیدم .''»