جمله‌های ماندگار شب های روشن

«آدم از خود می‌پرسد که تو با این سال‌ها که گذشت چه کردی؟ بهترین سال‌های عمرت را کجا در خاک کردی؟ زندگی کردی یا نه؟»

«خدای من یک دقیقه ی تمام شادکامی! آیا این نعمت برای سراسر زندگی یک انسان کافی نیست؟»

««من رؤیابافم. زندگی من پر از خیال و رؤیاست. من در خیال خودم دنیاهایی میسازم که هیچوقت وجود نداشته اند و در آنها زندگی میکنم…» «ما در خیال و رؤیا زندگی میکنیم، و این رؤیاها برای ما واقعی تر از خود زندگی اند.»»

«دست تو یخ کرده و مال من سوزان است. وای ناستنکا، تو مگر کوری نمیبینی؟ وای که آدم های خوشبخت گاهی غیر قابل تحمل اند!»

«این دخترخانم گل دوست در شهر بمان نیست و به زودی به بیلاق می‌رود و گلدان راهم با خود می‌برد🪴-»

«وای ناستنکا... محزون است که حتی کاری نکرده باشی که افسوسش را بخوری، هیچ، هیچ، هیچ»

«حتی یک دقیقه خوشبختی برای عمری کافی نیست؟»

«ناستنکا(فکر می‌کنم هیچ‌گاه از گفتن اسمت خسته نشم)!»

««شاید تمام چیزی که از تو می‌خواستم، این بود که برای چند لحظه، تنهایی‌ام را باور کنم که دیگر تنها نیستم.»»

«درست است که من او را بیش‌تر دوست دارم،اما شما از او خیلی بهترید.»

«در اندوه،کجا نقش خیال انگیزی یافت شدنی است؟»

«آه ناستنکا.....»