
فئودور داستایفسکی، فیودور داستایوسکی، فیودور داستایفسکی، فئودور داستایوسکی
ابله بیش از اونکه صرفاً داستان یک انسان سادهدل باشه، آزمایشي اخلاقي دربارهي امکانِ معصومیت تو جامعهاي گرفتارِ حرص، غروره. داستایفسکي با شخصیت میشکین نشان میده که فضیلت، برخلاف تصور، لزوماً به رستگاري منجر نمیشه و حتي میتونه تو جهاني ناسازگار با اون به تراژدي بدل بشه. نقطه قوت اثر، روانشناسي عمیق و شخصیتپردازي چندلایه است؛ هرچند پراکندگي روایت و طولانيشدن برخي گفتوگوها گاهي از ضرباهنگ اون کم میکنه.

