همه جمله‌های صبا

«زمان چیزی نیست جز رودخانه‎ای برای صید کردن.»

«همیشه در دریای زندگانی مردم، یک دماغه‌ی هورن قرار دارد که یا به سلامت از آن می‌گذرند یا به صخره می‌خورند و از بین می‌روند.»

«دلجویی از یک قلب تهی کاری خسته‌کننده است.»

«دنیای خوبی است ولی آدم‌هایی که توش زندگی می‌کنن اونو بد می‌کنن.»

«اگر معنی بخشیدن این است که درباره‌ی آن سخن نگویی، بدون تردید من قادر به انجام دادنش هستم ولی همواره محبوس کردن خاطره‌ای زشت در ذهن کار عاقلانه‌ای نیست، چون آن خاطره در درونت می‌روید و می‌روید و تمام بدنت را فرا می‌‌گیرد.»

«ما همگی مجموعه‌ای از خاطرات داریم که دوست داریم با خوشحالی آن‌ها را به دست فراموشی بسپاریم ولی موضوعاتی هستند که خودبه‌خود در ضمیر انسان می‌مانند.»

«شخصیت یک انسان تنها مسئله‌ی موجود درباره‌ی اوست که می‌شود روی آن حساب کرد.»

«نخل در رویای کاج است و کاج در رویای نخل.»

«بدترین چیز درباره‌ی سفر تفریحی این است که از لحظه‌ای که شروع می‌شود، تو دلهره‌ی پایانش را داری.»

«واقعا مسخره نیست که گاهی اوقات بهترین مردها بدترین زن‌ها را انتخاب می‌کنند و بهترین زنان بدترین مردها را؟ فکر می‌کنم که خوبی خودشان چشمشان را کور می‌کند و بدگمانی را در وجودشان می‌کشد.»

«شخصیت‌ها با ظرافت بازسازی می‌شوند.»

«جامعه در حالت معمولی بسیار پوچ است. ما در فواصل زمانی کوتاهی به هم برمی‌خوریم بدون آنکه وقت فرا گرفتن ارزش‌های تازه‌ای از همدیگر را داشته باشیم.»

«زمان چیزی جز یک رودخانه نیست که من داخل آن مشغول ماهیگیری هستم.»

«فقط به فکر خوب بودن بدون توجه به ارزش زندگی دیگران، به فاجعه ختم می‌شود.»

«هرچه بیشتر مردها را می‌شناسم بیشتر می‌فهمم که آن‌ها فقط پسرهای کوچک بالغی هستند که برای اردنگی خوردن سنشان بالاست!»

«مسئله‌ی ترسناک زندگی این است که در حین انجام داد هر کاری که هستم، کارهای لازمی که نیمه‌تمام مانده‌اند و باید انجام شوند، سخت فکرم را مشغول می‌کنند.»

«ریشه‌کن کردن بدی‌های قبل از کاشتن بذر خوبی، کاری کند و نومیدکننده است.»

«عجب کار سختی است نوشتن حرف‌هایی که دلم می‌خواهد شفاها بیان کنم.»

«هیچ لذتی در زندگی بالاتر از خوابیدن نیست.»

«آن عبارت را که بالای سردر اتاق غذاخوریمان تذهیب شده بود، به یاد می‌آوری؟ عبارت این بود: « خدا رزاق است. » ما آن را پاک کردیم و رویش خرگوش کشیدیم. آموزش این باور به کودکی طبیعی که خانواده‌ای مناسب و سقفی بالای سرش دارد خیلی خوب و طبیعی است ولی برای کسی که تنها و آخرین پناهش هنگام ناراحتی، نیمکت پارک است، آموزشی محکم‌تر لازم است. « خدای مهربان دو دست و یک مغز و دنیایی بزرگ به ما اعطا کرده است. اگر از آن‌ها خوب استفاده کنید، به همه‌چیز می‌رسید، در غیر این صورت به چیزی نمی‌رسید. » این شعار مشروط ماست.»