همه جمله‌های - یکتا -

«- بازم باید تحمل کرد ، اینم میگذره . شاید الان اینو ندونی اما تو زنده میمونی.»

«با خودش گفت: واقعا میتونیم گذشته رو فراموش کنیم و همدیگه رو ببخشیم؟!»

«گاهی زندگی پر از موانع مختلف میشود و تو باید قدم به قدم برای حل آن ها اقدام کنی . لیو گاهی میفهمید که در این گونه اتفاقات سرنوشت بی تقصیر نیست.»

«همیشه با خودم میگفتم که تو هیچ چی هم باید چیزی باشه.»

«شما میدونید نا امیدی چه طعمی داره؟! مثل براده ی آهن تو قهوه ی سرده.»

«چیزی که اهمیت داره فقط واقعیته ، مک کافرتی . بدون واقعیت ، فقط داری با افکار بیهوده ی مردم بازی میکنی ، همین .»

«اما من چیزی یادم نیست . عطر تنش یا صداش ، همش از یادم رفته. یادم نمیاد وقتی کنار هم بودیم چه حسی به من داشت . انگار اصلا وجود نداشته و بعدش با خودم میگم راستی چرا اینجوری شدی؟! اگر دیگه برنگرده چی؟!..»

«دیدم که با نگاهش دارد حلقه ی ازدواجم را نگاه می کند تا ببیند که آیا مجردم یا متاهل . البته نیاز نبود خودش را اذیت کند ، من هم مثل همه ی زن های دیگر ، خیلی وقت بود آن را برای خرید غذا فروخته بودم…»

«- گفتن این حرف تا وقتی جلوی گلوله ی اونا قرار نگرفتی کار آسونیه…»

«آن لحظات اولیه بیداری درد فقدان به سراغ انسان می آید و او را اذیت می کند ؛ و افکار آدمی را به فضایی ناشناخته و نفرت بار هدایت میکند…»