موقع شروع کتاب با دنیای عجبیب و گیج کنندهای روبه رو میشید، یه خونه هزارتو پر از مجسمه، جلبک، آب باقیمونده از جزر و مد، یه سری استخوان انسان و یک فرد که بهش میگن پیرانِزی! این اسم حتی برای خودشم آشنا نیست بلکه صرفاً اسمیه که دیگری بهش نسبت داده، دیگری کیه؟ تنها هم صحبت پیرانزی تو خونه:) پیرانزی معلوم نیست چه مدت تو این خونه هزارتو بوده! اون هیچی از گذشتش یادش نمیاد!! تنها چیزی که خوب یادش میاد و بلده مسیریابی تو این هزارتوئه و البته مسجمههارو هم خیلی خوب به یاد سپرده! فصل اول و دوم ذهنتون خالی خالیه، نمیدونید چه اتفاقی داره میفته، اصلا اینجا کجاست، پیرانزی کیه، دیگری کیه؟ از فصل سوم کم کم یه چیزایی دستگیرتون میشه و اما به فصل ششم که میرسید: بوووم! حقیقت یهو براتون آشکار میشه😍 خوندن این کتاب به من خیلی چسبید و برام تازگی داشت… بهش ۴ امتیاز میدم چون بابت پایانش انتظار دیگهای داشتم:)خیلی همه چی آرومه طور تموم شد ولی از طرفی احساس میکنم دلیلش این بوده که نویسنده میخواسته خاطره پیرانزی رو برامون زنده نگه داره و تصور اقدامات بعدی پیرانزی رو به عهده خودمون بذاره😍 از اون دست کتاباییه که بنظرم یک بار خوندنش کافی نیست!
جامعه خانه کتاب بی
همه جملهها و نقدهای کاربران
تازهترین جملههای ماندگار و نقدهایی که کتابخونها درباره کتابها نوشتهاند.
غمانگیز و درباره زندگی دو زن در افغانستان. چیزی که این کتاب رو دردناک میکنه اینه که صرفا زادهی تخیل نویسنده نیست. هر کدوم از فجایعی که گفته هر روز داره اتفاق میفته
عالی بووود عالیییی 😍🤌🏻 عاشقش شدم🥲😭 خدای من یه کتاب جقدر میتونه قشنگ باشه؟ مغزم میخواد منفجر بشه از هیجان چیزایی که خوندم… زبانم قاصره از توصیف این کتاب و واقعا هرچی بگم حق مطلب رو ادا نخواهد کرد❤️ تا ابد توی قلبم جا داره❤️
این کتابدر کنار کتاب و آنگاه هیچکس نماند بهترین کتابهای آگاتاکریستی هستند. تا آخرین صفحه کتاب کشش و جذابیت رو حفظ میکنه
اولین کتاب جنایی بود که نتونستم حدس بزن پایانش رو. فوق العاده س اسم قبلی کتاب ده بچه زنگی هست. توصیه میکنم اول بقیه آثار آگاتا کریستی رو بخونین و بعد برین سراغ این کتاب
خیلی دوست دارم این کتاب رو حتی انیمیشنی که از روش ساختن هم خیلی قشنگه😍
برای خوندن کتابهای فردریک بک من باید صبر و حوصله داشت. مثل یک موسیقی بیکلام آرامشبخش مخاطب خاص خودش رو داره
کتاب قشنگیه ولی به نظرم یکم کند پیش میره و در اصل موضوع خیلی خاصی رو دنبال نمی کنه
عالی، عالی، عالی خب این اولین تجربه من از خوندن کتاب جنایی بود و واقعا شگفت زدهام کرد😍 از یه جایی به بعد دیگه میتونستم حدس بزنم مقتول بعدی کیه و با چه روشی کشته میشه اما حدس اینکه کی قاتله از یه فرد به فرد دیگه تو نظرم هی تغییر میکرد👹 اعتراف میکنم قاضی وارگریو سومین شخص مظنون تو نظر من بود و بووووم کاملاً هم درست از آب دراومد😆 بسی پسندیدم🫶🏻 راستی یه نکته جالب: نمیدونم فقط تو کتابی که من خوندم این قضیه صدق میکرد یا برای بقیه هم همین بوده که موقع پخش صفحه گرامافون اصلا حرف و سخنی از داستان وارگریو نبود!
جین آستین عزیزم با عاشقانههای کلاسیک جذابش😭🩷 ولی حقیقتا این کتابش کمترین جذابیت رو برای من داشت! تنها خوبیش این بود که تا لحظه آخر نمیتونستم حدس بزنم بالاخره کدوم یکی از مردها از نظر نویسنده برای دو خواهر انتخاب میشن🥲 اینکه هردو مردی که خواهرها عاشقش شدن وسط کتاب یه جورایی عوضی از آب دراومدن یکم دلسردم کرد اما خب تمرکز نویسنده بیشتر روی نشون دادن نحوه تعامل دو خواهر با مشکلات عشقی که براشون پیش میاد بود… نحوه نگارش جین آستین همیشه جوریه که هرچقدرم موضوع رمان رو دوست نداشته باشم باز انقدر میچسبه بهم که تابستونا میتونم خودمو با آثارش غرق کنم😍
یه روز به گذشته نگاه میکنی و میبینی چقدر سخت بوده ولی تو چقدر خوب از پسش براومدی
این کتاب یکی از مورد علاقههای منه😍😍 شمارو انقدر رییز و سوسکی تو خماری میذاره که لحظه آخر یهو از اتفاقاتی که میفته شوکه میشید 👏🏻👏🏻 همچنین روند داستان بسی جذاب طور پیش میره که به خودتون میاید و میبینید غرق کتاب شدید و دارید به آخراش میرسید❤️
هر تصمیمی که بگیری حتی کوچیکترین و به ظاهر بیارزش ترین، یه مسیر جدیدی و جدایی برات میسازه
طنز تلخی بود درباره امید و معنای زندگی و همچنان طعم مرگ
کتاب طوری بود که نمیشد داستان رو رها کرد و چند روز کنار گذاشت، انگار هر لحظه که ازش دور میشدی فکرت درگیر بود و نیاز داشتی برگردی بخونی و بدونی خب بقیه ماجرا چی شد و به کجا رسید
هر کس به روش خودش خاص و منحصر به فرد است
صداقتش بیشتر از خود داستان در ذهن میمونه
برای سرگرمی خوندنش بد نیست ولی به معنای واقعی کلمه از خوندنش لذت نبردم، از همون اول، متن شامل توضیحات اضافه و بیهودست که حوصله آدمو سر میبره و مجبور میشی نخونده هی بری خط بعدی.
تأملی تلخ و در عین حال امیدوارکننده دربارهی معنای زندگی و آزادی بود
این بهترین کتابی بودمه تا الان خوندم و فکر نکنم رو دستش هم بیاد
