همه نظرهای Kosar

فئودور داستایفسکی، فیودور داستایوسکی، فئودور داستایوسکی

با راوی «شب‌های روشن» عجیب همذات‌پنداری کردم؛ انگار داستایوفسکی بخشی از تنهایی و خیال‌های منو نوشته بود.

داستین تائو

اصلا خوشم نیومد ازش مخصوصا دختر داستان که خیلی تو مخ بود ولی خوب حس از دست دادن و سوگ خوب نشون داد

آدام سیلورا

کتاب خیلییی قشنگیههه جلد دومش هم قشنگه مخصوصا دیدن متیو و روفوس و اون برخورد کوتاهشون، از قشنگ‌ترین قسمت‌های کتاب بود؛ انگار یه تکه از گذشته دوباره زنده شد. 🥹📖

کاترین کرسمن تیلور

فکر نمی‌کردم یه کتاب به این کوتاهی بتونه این‌قدر منو غافلگیر کنه. پایانش واقعاً شوکه‌کننده بود؛ از اون پایان‌هایی که بعد از بستن کتاب، هنوز ذهنت درگیرشه. واقعاً نمی‌دونم باید بگم از پایانش لذت بردم یا ازش شوکه شدم! 🫠📖