Fatm

واقعا کتاب خیلی خوبی بود.اینکه بر اساس واقعیت بود به جذابیتش اضافه کرده بود. ولی هرگز برای بار دوم نمیخونمش.

چیزی که همیشه بیشتر تو این کتاب توجه ام جلب میکنه ، چندلایه بودن انسان و محو شدن مرز میان واقعیت و خیال بود.

تو این کتاب مشغول خوندن زندگی یک حشره‌ای شدم که خودش از قبل خودش طرد کرده بود و تعجبی از زندگی الانش هم نداره.(:

«انقلابی که هر کسی توان تحملش را ندارد و او تنهایی از پسش برآمد.»

«_اگر کسی روز زخمی که سال هاست خوب شده مرهم بگذارد چه باید کرد؟ +باید به آن شخص خندید دزیره.»

«به نظرم خیلی عجیبه که ما فقط می تونیم دنیای بیرون رو ببینیم،در صورتی که همه چیز بیشتر داره درون خودمون اتفاق می افته.»