همه نظرهای Maral's Notes

امیلی ین ملفتو

در سرزمین باران‌های بی وقفه، پس از جنگی طولانی، سرهنگی‌ست که خواب و آرامش به چشمانش نمی‌آید، چرا که مدام خاطرات کشته‌ها و آن‌ها که شکنجه‌شان داده‌است جلوی چشمانش است. خاطرات «انسان‌ماهی‌ها»،او را تنها نمی‌گذارند. او زیر بار وظیفه انسان‌ها را که دیگر برای او‌«چیز» هستند می‌کشد و خود نیز می‌میرد. اما آیا شکنجه گر می‌تواند لحظه‌ای خواب و آرامش را تجربه کند؟

الکساندرا کوزلیک

فریاد در ویرانه‌ها که عنوانش اشاره‌ای‌ست به شعر لویی آراگون ماجرای همبازی کودکی و عشق نوجوانی میان لنا و ایوان ا‌ست. آن‌ها در زادگاهشان، بهشتی زمینی برای خود دارند تا روزی که فاجعه‌ای آن‌ها را روبه روی هم قرار می‌دهد: انفجار چرنوبیل. ارتباط و زندگی آن‌ها و تمام نزدیکان‌شان دستخوش بازی‌های سرنوشت می‌شود، و هر کدام از آن دو به خاطر آن‌چه که فراتر از کنترل و قدرت آن‌هاست ناگزیر به زندگی دیگری پرتاب می‌شوند، یکی از آن‌ها باید همیشه رو به جلو باشد و به گذشته برنگردد و دیگری این خط سیر را به سمت عقب طی می‌کند. اما نمی‌توان همیشه از ریشه‌ها فرار کرد؛ زمانی می‌رسد که آن دو در یک نقطه همدیگر را ملاقات می‌کنند و شرح آن‌چه برایشان گذشته فاش می‌شود. فریاد در ویرانه‌ها، فریاد خاموش مهاجرانی‌ست که ناگزیر و نه به انتخاب خود، وطن خود را ترک ‌میکنند و سعی می‌کنند فراموشش کنند، همه چیز را پشت سرشان قرار دهند و به آن‌هم بر نگردند، بلکه فقط به جلو پیش بروند، داستان مهاجرانی که نام، هویت و زبان خود را هر بار در مواجهه با نام دیگری، زبان دیگری و هویت دیگری باید بازیابی کنند تا جایی برای خود در فضای جدیدشان پیدا کنند. و البته داستان کسانیست که شرّی ناپیدا زندگی‌شان را تغییر می‌دهد…

تیچ نات هان

رنج را نمی توان هیچ گاه از زندگی حذف کرد، نباید هم به خاطر آن از پا درآمد، باید زندگی با رنج، و در رنج را یاد گرفت. و راهکاری که این کتاب ارائه میده برای زندگی در رنج، " ذهن آگاهی" و پذیرش خود، دیگران و رنج های آن هاست. باید بپذیریم رنج دیگران اگر بیشتر از ما نباشد کمتر از ما نیست و بهتر هست شفقت بیشتری اول با خود بعد با دیگران داشته باشیم.

آرتور شوپنهاور

"چگونه می توان در جایی زیست که مدام "شدن" و هرگز "نبودن" تنها شکل هستی است؟" عنوان اصلی کتاب درباره ی رنج هست ولی در اصل شامل مقالات مهمی از شوپنهاور در مورد موضوعات مختلفی مثل جاودانگی، بیهودگی هستی و رنج هست. خوندنش رو حتما پیشنهاد می کنم به جز قسمت "درباره ی زنان" که دیدگاه بسیار منفی شوپنهاور در این زمینه رو نشون میده بقیه ی قسمت ها جذاب و عمیقه.

آلن دو باتن

نظم اجتماعی مدرن و رقابت دائمی سر جایگاه های اجتماعی باعث شده اظطرابی شدیدی رو این روزها تجربه کنیم. اضطراب مداومی ناشی از این که جایگاهمون از نظر دیگران چطور دیده میشه. آیا دیگران ما رو فردی بازنده یا موفق می دونند؟ ما حضور نگاه های دائمی افراد رو در تک تک مسائل و تصمیماتمون حس می کنیم و این نگاه رو درونی می کنیم. حتی زمانی که اون ها نیستند ما با عینک دیگران خودمون رو میبینیم و برامون مهمه آیا چیزهایی که داریم از نظر جامعه پذیرفته، مقبول و ارزشمند هست یا نه. تو این کتاب آلن دوباتن علاوه بر بررسی علت های این موضوع راهکار هم ارائه میده.

ساموئل بکت

زمان داره ما رو می بلعه و ما هرروز بیشتر داریم فرو میریم ... اگه نگیم امروز روز خوشیه، باید بپذیریم روز بدیه، روزیه که داریم به مرگ نزدیک میشیم، برای همین از زبان، از گفتگو، از خیال استفاده می کینم به کارهای روزمره ی عادی چنگ می زنیم تا بگیم اینا خوشی ان . ولی در اصل داریم بین زبان و واقعیت زندگی شکاف ایجاد می کنیم، شکافی عمیق.

ژان آنوی

بازنویسی مدرن اسطوره ی یونان- ژآن آنوی، این اسطوره رو تبدیل به نماد مقاوت می کنه، کسی که جلوی دیگران می ایسته و سازش نمی کنه. حتی اگه هم بدونه در نهایت هیج تغییری در کل و اساس و ساختار پیش نیاد اون مقاومت می کنه چون خودش بودن مساویه با نه گفتن. همونطور که خودش میگه : «من برای این نیامدم که بگویم بله، من آمدم که بگویم نه.»

ساموئل بکت

گودو/خدا/نجات دهنده/ مرگ/ امیدواهی یا همه ی چیزهایی که منتظرش هستیم تا روزی برسه و به خاطرش زنده میمونیم ولی هیچ وقت هم نمی رسه....

ارنست همینگوی

اگه نتیجه از دست بره بااز هم باید تلاش کرد؟ آره چون ارزش نسان به نتیجه ای نیست که می گیره بلکه به تلاشیه که میکنه. از این کتاب این رو یاد گرفتم.

بهرام بیضایی

به نظرم هر ایرانی بایدیک بار این کتاب رو بخونه...بیضایی تو این نمایشنامه از هیچ کلمه ی عربی استفاده نکرده، زمان روایت این نمایشنامه موقع حمله ی اعراب به ایران در زمان یزدگرد سومه. به نظرم همین ها کافیه تا آدم ترغیب بشه به خوندن این نمایشنامه و دیدن تاریخی که بارها تکرار شده و روایت هایی که چندین باره و از زاویه های مختلف بیان شدن بدون این که بفهمیم روایت اصلی بالاخره چی بوده...

آندره ژید

{از تمام چیزهایی که مانع لذت بردنت از زندگی میشن رها شو }. تو این کتاب آندره ژید داره میگه منتظر بهشت تو دنیای دیگه نباش؛ چون همین‌جاست و باید درکش کنی ، موقعی که طعم یک میوه رو میچشی، گرمای آفتاب رو روی صورتت حس می کنی یک منظره زیبا رو میبینی.. باید با شور و شوق به همه ی زندگی نگاه کنی. راستش این کتاب برای من از اون کتاب هایی بود که خوندنش حالم رو خوب کرد.

رومن گاری

وقتی به یک انسان اون هم اگه کودک یا نوجوان باشه میگن :"تو یک زندگی در پیش رو داری" یعنی یک آینده ی پر از امید، فرصت و امکانات. ولی برای "مومو" نوجوانی که شخصیت اصلی این کتاب هست این طور نیست، برای اون این آینده تاریک و پر از تهدیده. این داستان روایتیه از افراد حاشیه نشین و کسانی که فقر، آوارگی، بیماری، نیستی و مرگ احاطشون کرده، همین ها منجر میشه روابط پیچیده ای با هم شکل بدن.

آلبر کامو

بیگانه ای با تمام قراردادهای اجتماعی. ما اون رو بیگانه می دونیم چون از نظر ما باید جور دیگه ای رفتار کنه، باید احساسات بیشتری داشته باشه، نباید بی تفاوت باشه ولی اون این طور نیست. او نسبت به جهانش بی تفاوته و البته جهان هم نسبت به اون بی تفاوته. "نمونه ی دقیق پوچی مختص البر کامو"

آنتوان دو سنت اگزوپری، آنتوان دوسنت اگزوپری، آنتوانت دوسنت اگزوپری

چیزای زیادی از این کتاب یاد گرفتم ولی ساده ترینش اینه که وقتی با کسی یا چیزی «رابطه» برقرار می‌کنی، برای تو «منحصر به فرد» می‌شه؛ حتی اگه هزاران گل مثل گلِ تو در جهان وجود داشته باشه، همون گل برای تو یگانه ست چون براش وقت صرف کردهی و برات غیر قابل جایگزینه.

اریک امانوئل اشمیت

جایی بین بودن و نمود پیدا کردن، وجود داشتن یا دیده شدن. هویت اصلی انسان تو کدومه ؟ بدن؟ روح؟ و چه چیزی باعث میشه ما از سوژه به ابژه تبدیل بشیم و بالعکس؟ این ها سوالاتی بود که موقع خوندن این کتاب برام ایجاد شد.

امیلی توماس

در سفر کردن به عنوان مسافر / گردشگر همه ی ما در یک لحظه " در حال طی کردن سفر مشابهی درون فضا هستیم در عین حال که سفرهای متفاوتی داریم." به عنوان کسی که به سفر همیشه نه فقط به چشم لذت، بلکه به چشم راهی برای تجربه، و کشف معنا نگاه می کنه این کتاب برام خیلی جالب بود. هر سفری خودش معنا داره ، به شما معنا میده و در خلال اون باعث میشه معناهای بسیاری هم برای شما رمزگشایی بشه.

ماریانا الساندری

در زمانه ای که همه به دنبال نور می دوند و لحظه ای تحمل تاریکی ندارند، تو لحظه ای در این تاریکی بنشین، زیر سایه ای تا اتفاقا در تاریکی ها دقیق تر ببینی. نوع نگاه این کتاب به دوگانه ی نور-تاریکی بسیار جالبه. این کتاب این ایده ی کلیشه ای رو زیر سوال می بره که همیشه نور استعاره ای از تمامی چیزهای مثبت و تاریکی استعاره ای از تمامی چیزهای منفی است.

ایوان کلیما

از بهترین کتاب هایی که خوندم و قطعا توصیه ش می کنم. "روح پراگ| تلاشیه برای درک فضای شهر با درنظر گرفتن بسترهای اجتماعی سیاسی و خاص دوره ی خودش. "پراگ"، که جزو زیباترین شهرهای اروپا شناخته میشه تاریخ عجیبی رو پشت سر گذاشته و تمام این ها تاثیر در فضای این شهر داره یک شهر پر از اندوه و امید همزمان، پر از زیبایی و تناقض و پر از تاریخی که در تک تک قسمت های اون جریان داره.

میشل ولبک

رمانی که مجموعه ی دنیاست! می تونم این رو بگم، برای کسانی که با شیوه ی نوشتن اوئلبک آشنا نیستن ممکنه خسته کننده باشه چون پر از توضیحات دقیق از موارد عینی و علمیه. اوئلبک از مهم ترین نویسندگان معاصر فرانسه است که تو آثارش به پوچی، مسئله ی دین، سیاست، انزوا و روابط انسان معاصر می پردازه.

آلن دوباتن

آلن دوباتن تو این کتاب به کند و کاو تمام مراحل عشق از لحظه و نگاه اول، حس هایی که در طول ارتباط تجربه میشه، بالا و پایین ها، تلخی ها و جدا شدن و فراق می پردازه. گاهی با دید روانشناسی، گاهی جامعه شناختی و در تمام این ها با پیش بردن یک روایت داستانی ملموس. به نظرم به یک بار خوندن می ارزه.