Mahshid

اگر علاقه‌ به تنفس عمیق، ذهن‌آگاهی و شیوه‌های تعامل با رنج دارید، این کتاب برای شماست.

به نظرم داستانی معمولی با تصویر سازی خوب

آدمی که از بیرون درباره رنج دیگران فلسفه می‌بافت، وقتی خودش وارد همان اتاق می‌شود، می‌فهمد رنج چیزی نیست که بتوان از فاصله‌ی امن درباره‌اش حرف زد.

فکر می‌کنم بعضی کتاب‌ها رو باید توی یک برهه‌ی خاص از زندگی خوند. من با خیره به خورشید نگریستن دقیقاً همین حس رو داشتم. خوندنش اصلاً خسته‌کننده نبود برای من. این کتاب جزو اولین انتخاب‌هام برای خوندن نبود؛ ولی الان واقعاً خوشحالم که خوندمش.

کتاب جالبیه درباره یک آدم کش حرفه ای که آلزایمر گرفته و به مرور خاطراتش دارن محو میشن و نمیدونه داره چیکار میکنه.

در ژانر خودش، کتاب قشنگیه.

«يكى ازبزرگ ترين گاوهاى ما همان ايده كوته نظرانه ما درباره شادى است. شايد تنها به اين دليل است كه بسياررنج مى كشيم. ودچار رنج خواهيد ماند مگر آنكه يک روز بتوانيد اين ايده ها را رها كنيد؛ آنگاه درهمان لحظه احساس شادى خواهيد كرد.»

«اما اگر عمیق تر بنگریم میتوانیم سرچشمه های واقعی رنج های خودمان را دریابیم. و همچنین درمی‌یابیم آن افرادی را که میپنداریم عامدانه سبب رنج های ما می شوندقربانی رنج های زندگی خودشان هستند.»

«احساسات همچون کودکانی درون ما هستند که با مقصود و پیامی خاص، ما را به سود خود فرا میخوانند. رنج، آن کودک آسیب دیده و گریان است که کمک و توجه ما را می طلبد.»

«هرجا که رنج باشد شادی هم حضور دارد.»

«فکر میکردم به همان حال ولم میکنی.»

«باید برای درک زندگی تلاش کرد، خوشبختی واقعی در همین درک نهفته است.»