«همهٔ حیوانات برابرند، اما بعضی حیوانات برابرترند.»
جامعه خانه کتاب بی
همه جملهها و نقدهای کاربران
تازهترین جملههای ماندگار و نقدهایی که کتابخونها درباره کتابها نوشتهاند.
KKaejooo@kaejoooجمله
همون گوشت فقط لذیذ تر
یادمون میندازه فساد حاصله طمعه
این کتاب رو باید خوند. هرچقدر به نظر سیاه بیاد اما باید خونده بشه حتی شده چندبار
چهارپا خوب دو پا بد
با این کتاب ا هاروکی موراکامی آشنا شدم و واقعا یکی از خوش قلم ترین نویسندههاست برای من. نوشتهها و داستانها ممکنه خیلی ساده به نظر بیان اما برای درک عمق موضوع احتیاج به تعمق داره.
Metis@metisنقدکلا سری کتاب هاش همشون دوست داشتنی و حال خوب کنن😍 یه سری جمله هاش عمیق و پر مفهومن. نقاشی های زیباش جلوه اش رو چند برابر میکنه
«فقط کسی که میتواند حرف بزند، سکوت میگزیند.»
«انسان بالاخره به همهچیز عادت میکند.»
آثار فردیک بک من رو دوست دارم چون یک حس شیرین بهم میده که هنوز هم میشه به آدمها امید داشت. در این کتاب حتی منفیترین شخصیت هم ناامیدم نکرد
aainaz@ainazنقد
حتی اگه هوش مصنوعی نوشته باشه دمش گرم خیلی قشنگ بود🥹
aainaz@ainazنقد
قشنگه ولی یه نقطه ضعفی که داره برای خواننده های امروزی ریتم کندش و کلمات قلمبه سلمبهش میتونه اذیت کننده باشه
کتاب فوق العاده ای بود در سطح خودش بنظرم عالیییییی بود و ارزش خواندن را داشت و اگر بخوام دربارش بهتون بگم داستان قوی داشت و پایان فوق العاده خاصی داشت که خودش یک بحث جداگانه داره .... درکل کتاب خاصی بود برای من شروع همه چیز بود !
کتاب با داستانی متفاوته و حجم کمی هم داره ولی پایانبندی کتاب اصلا منطقی نیست
فضای این کتاب از آثار دیگهی جین آستین متفاوت تره، یک دختر با اعتقاد و تعصبات خودش روبرو با یک پسر از خانواده پولدار و پوچ و جزئیات جذاب. چیزی که توی آثار جین آستین میدرخشه تفکرات قدرتمند یک دختر در قرن ۱۹ انگلستان با قوانین مردسالارانهست.
وقتی این کتاب رو میخوندم در هر صفحه این سوال برام مطرح بود که "چرا" و صفحات پایانی جواب این چرا بود که هیچوقت فکرش رو نمیکردم انقدر دردناک باشه
Ruy@ruyنقدمن با این کتاب گریه کردم.
یک داستان تمام عیار
از همون روایت های جذاب قلبم جین آستینِ که با ظرافت نوشته شده.
Hosein@hosenنقداین کتاب برای من واقعاً ترسناک بود. انگار یه پنجره رو به زندگی خودم باز کرد و از منظرهای که پشتش دیدم ترسیدم. عجیب اینه که بعد از تموم شدن کتاب، برای من تازه شروع شد. من کجای زندگیمم؟ آیا دارم پاسبانی میدم؟ منتظر چیام؟ تاتارها میان؟ اصلاً مهمه بیان؟ من چرا اینجام؟ انتخاب کردم یا عادت !؟ و از کجا معلوم درست جایی ایستادم که باید؟