جای خالی سلوچ

غم و بیچارگی اگر کتاب بود،میشد جای خالی سلوچ.

در همهمه‌ی نیازهای مردان، صدای تنهایی و بی‌کسی مرگان شنیده نمی‌شود آن زن که به دوش می‌کشد تمام درد و رنج را، بی آنکه دم بزند نه راه گریزی دارد و نه تاب ماندن کم نیستند چنین زنانی که هر چند خاموش، هر چند در پس پرده، مانده‌اند و کمر خمیده‌ای خود را ستون کرده‌اند برای بقای خانواده و جگر‌گوشه‌هایشان

این کتاب انقدرر شیوا و روان نوشته شده که تمام شخصیت ها به وضوح قابل درک و تصورند.

داستان ساده و روان و بسیار پر‌کشش ، تک تک لحظاتشونو به راحتی می تونستم درک کنم . 🍂

چقدر غم‌انگیز بود سرنوشت بانوان وطنم. کتابی زیبا و اصیل🌱

"زخمی اگر بر قلب بنشیند ؛ تو ، نه می‌توانی زخم را از قلبت وابکنی و نه می‌توانی قلبت را دور بیندازی . زخم تکه ای از قلب توست . زخم اگر نباشد ، قلبت هم نیست . زخم اگر نخواهی باشد ، قلبت را باید بتوانی دور بیندازی . قلبت را چگونه دور می اندازی ؟ زخم و قلبت یکی هستند..."

واقعا دردهای شخصیت ها رو موق خوندنش حس کردم

زنان زنان زنان دولت‌آبادی با نثری غنی و شاعرانش، فقر، رنج، و مقاومت زنان روستایی ایران رو به تصویر می‌کشه.توصیف‌های دقیقش از زندگی روستایی و طبیعت کویری، حال‌وهوایی واقعی و ملموس به داستان می‌ده. باید بگم که کتاب به شدت سنگین و کندخوانه.