به نظرم هر کی این کتاب و نخونه نصف زندگیش بر فناست (البته اگر از این مدل کتاب ها اصلا خوشتون میاد)
جامعه خانه کتاب بی
همه جملهها و نقدهای کاربران
تازهترین جملههای ماندگار و نقدهایی که کتابخونها درباره کتابها نوشتهاند.
کتاب سرگرم کننده ای بود. ده بیست صفحه اول خیلی باهاش حال نکردم ولی بعدش به طرز جالبی جذاب شد. اگه این کتاب رو خوندین برید سراغ دو حلقه ی دیگه از این سه گانه( نیاکان ما) . بارون درخت نشین و شوالیه ناموجود
این کتاب یک روز ازتون وقت میگیره که بخونید اما باعث میشه که توی این هیاهو یکم به فکر زندگی در لحظه باشی
تقریبا دوبار خوندمش یبار هم صوتی گوش دادمش
ناامیدی بهایی است که انسان برای خودآگاهی میپردازد🤌🏻
مامان امروز مرد، شایدم دیروز، نمیدانم...
عالیییییی
بنظرم هر انسانی باید این کتاب رو بخونه و هر پنج سال یکبار هم بازم بخونه
بهترین کتابی که خوندم: آلبر کامو یه نابغهست.
اگر بهترین کتاب ادبیات ایتالیا نباشه، قطعا یکی از بهتریناست. جدای از کانسپت به شدت جذاب، جوری آدم رو درگیر خودش میکنه که به سختی میتونید کتاب رو زمین بذارید. البته چاپ نشر چشمه پیشنهاد میشه و بعد از خوندنش به سراغ دو کتاب دیگه از این سه گانه( نیاکان ما) برید. یعنی شوالیه ناموجود و ویکنت دونیم شده
بدون خیلی از نداشتهها میتوانیم زنده بمانیم و زندگی کنیم. تاریخ پُر است از آدمهایی که هیچ نداشتهاند اما تصمیم گرفتهاند ادامه دهند.
ما آدمهایِ تبدیل کردن دردها به رنجهایی چند سالهایم.
به نظر من این کتاب یه شاهکار واقعی بود. من باهاش خندیدم، گریه کردم، عصبانی شدم و حتی همزاد پنداری کردم. با توجه به حجم کمی که داره قطعا پیشنهاد میشه
یکم داستان پیچ در پیچی داره
دنیای واقعی نمیرقصد، نه به ساز ما نه به ساز خودش. دنیا میگذرد؛هر لحظه و هر ثانیه.
کتاب بسیار زیبایی بود، به خصوص قلم فلوبر و جزئیاتی که آدم احساس میکرد واقعا در یک روستای فرانسوی زندگی میکنه. طولانی بود اما روند داستان اصلا کند نیست. برداشت هایی که از جامعه میشه و احساس متناضی که در نهایت نسبت به شخص مادام بوآری دارید از این رمان یک کتاب به یاد موندنی میسازه.
اصلا پیشنهادش نمیکنم
پایانش خیلی غیر قابل پیشبینی بودد
یاد گرفتم لحظه را زندگی کنم و جمله آخر کتاب سرلوحه زندگی من است.
از او پرسیدم پس توهم تشنه ای؟ با سادگی گفت: ممکن است آب برای قلب هم خوب باشد...
