«_ میگویند اگر قسمتت باشد حتما برمیگردد اما من اینطور فکر نمیکنم به نظرم اگر واقعا دوستت داشت هرگز ترکت نمیکرد..»
صفحه ۸۰ · فصل دوم
«حرفهایی که کاش میزدم» رمانی احساسی و تأملبرانگیز درباره فاصلهای است که میان آدمها و حرفهای ناگفتهشان شکل میگیرد. این کتاب با تمرکز بر روابط انسانی، پشیمانی، دلتنگی و فرصتهای از دسترفته، فضایی صمیمی و در عین حال تلخوشیرین میسازد؛ فضایی که بسیاری از خوانندگان میتوانند خودشان را در آن پیدا کنند. در این داستان، مسئله اصلی فقط یک رابطه یا یک تصمیم اشتباه نیست؛ بلکه مواجهه با خودِ واقعی، ترس از بیان احساسات و وزن حرفهایی است که در دل میمانند. شخصیتها درگیر گذشته، انتخابها و حسرتهایی هستند که آرامآرام بر زندگی روزمرهشان سایه میاندازد و روایت را به سمت تجربهای روانشناختی و عاطفی میبرد. اگر به رمانهایی علاقه دارید که بیشتر از حادثه، بر احساسات، خاطرهها و کشمکشهای درونی تکیه دارند، این کتاب میتواند انتخاب مناسبی باشد. نثر و حالوهوای اثر برای کسانی جذاب است که از خواندن داستانهای صمیمی، اندوهگین و در عین حال امیدآمیز لذت میبرند؛ داستانی درباره چیزهایی که نگفتیم، و چیزهایی که شاید هنوز برای گفتن دیر نشده باشد.
جملههای ماندگار
«_ میگویند اگر قسمتت باشد حتما برمیگردد اما من اینطور فکر نمیکنم به نظرم اگر واقعا دوستت داشت هرگز ترکت نمیکرد..»
صفحه ۸۰ · فصل دوم