«ناتانائل دوست میداشتم شادیای به تو ببخشم که هنوز هیچکس به تو نبخشیده باشد. نمیدانم آن را چگونه به تو ببخشم و با این همه این شادی را دارا هستم.»
صفحه ۱۸
«مائدههای زمینی» آندره ژید کتابی است درباره بیداری، تجربه و زیستنِ آگاهانه؛ متنی میان نثر شاعرانه، تأمل فلسفی و شورِ سفر. ژید در این اثر، خواننده را به جهانِ مشاهده، لذت، شک کردن به عادتها و جستوجوی آزادی فردی میبرد؛ جهانی که در آن زندگی نه فقط باید فهمیده شود، بلکه باید با تمام حواس لمس شود. در این کتاب، صدا و نگاهِ نویسنده بر محورِ مواجهه انسان با خویشتن، طبیعت، میل، انتخاب و مسئولیت میچرخد. حالوهوای اثر صمیمی اما جدی است؛ از آن کتابهایی که هم زمزمه میکنند و هم به فکر وامیدارند. اگر به متنهایی علاقه دارید که بیشتر از روایتِ خطی، روی نگرش به زندگی و کیفیتِ بودن تمرکز دارند، «مائدههای زمینی» برای شماست. این اثر بیش از آنکه داستانی معمولی باشد، دعوتی است به کندتر دیدن، عمیقتر حس کردن و دوباره تعریف کردنِ معنای خوشبختی. زبان آن گاهی شاعرانه و گاهی اندیشمندانه است و همین ترکیب، کتاب را به متنی ماندگار و بحثبرانگیز تبدیل کرده است.
جملههای ماندگار
«ناتانائل دوست میداشتم شادیای به تو ببخشم که هنوز هیچکس به تو نبخشیده باشد. نمیدانم آن را چگونه به تو ببخشم و با این همه این شادی را دارا هستم.»
صفحه ۱۸
۱ نفر این کتاب رو توی لیست مطالعه دارن
هنوز نظری برای این کتاب ثبت نشده.