Hosein

بعضی وقت‌ها یه داستان ساده می‌تونه حرف‌های زیادی برای گفتن داشته باشه

این حجم از حرف زدنِ یک‌نفره گاهی اذیتم می کرد، ولی حرف‌هاش ا‌نقدر درگیرکننده بود که نتونستم بی‌تفاوت از کنارش بگذرم

همیشه برام عجیب بود چرا اسم این کتاب رو «آیین زندگی» گذاشتن. توی ایران این اسم آدم رو یاد کتاب‌های دانشگاهی با محتوای دینی میندازه و ممکنه خیلی‌ها به اشتباه سراغش نرن. کاش اسم دقیق‌تری انتخاب می‌کردن تا افراد بیشتری این کتاب رو می‌خوندن. اسم اصلی کتاب: How to Stop Worrying and Start Living (چگونه از نگرانی دست برداریم و زندگی کنیم)

پنج داستان کلاسیک ساده ، زیبا و روشن

برای من کتاب نسبتاً سخت‌خوانی بود، ولی حرف‌ها و ایده‌هاش تأمل‌برانگیز بود و ارزش فکر کردن داشت.

کتابی که بیشتر از آنکه تأثیرگذار باشه ، تلاش می‌کرد تأثیرگذار به نظر برسه .

«چرا پیرمردها این‌قدر زود بیدار می‌شوند؟ آیا برای این است که روز طولانی‌تری داشته باشند؟»

«پدر با صدایی آرام گفت : هدیه به خاطر لذت بردن کسی‌یه که اون رو میده ، نه به خاطر شایستگی و لیاقت کسی که اون رو میگیره»

«حماقت بی‌انتهای بشر همواره ما را وا می دارد به کسی یا چیزی وابسته شویم که بیشتر از هر چیز یا هر کس دیگر به ما آسیب میرساند»

«آدم‌های بزرگ، عددها را خیلی دوست دارند.»

«اگر ساعت چهار بعدازظهر بیایی، من از ساعت سه شروع به خوشحال شدن می‌کنم.»

«در وجود ما چیزی وجود دارد که اسمی برایش نیست و ما همان هستیم»