چشمهایش

ریتم کتاب مقداری کند هست

«چشم‌هایش» بزرگ علوی رمانی است که در ظاهر درباره عشق است، اما در لایه‌های عمیق‌تر، به هنر، سیاست، آرمان‌گرایی و دشواری شناخت انسان می‌پردازد. نقطه قوت اصلی کتاب، روایت معمایی آن است؛ هویت زنی که در تابلوی استاد ماکان دیده می‌شود، بهانه‌ای برای کشف گذشته و شخصیت اوست. شخصیت فرنگیس از جذاب‌ترین بخش‌های رمان است؛ زنی که در مسیر آشنایی با ماکان، جهان فکری و زندگی‌اش دگرگون می‌شود. با این حال، تحول فرنگیس گاهی بیش از حد به ماکان وابسته است و استقلال شخصیتی او می‌توانست عمیق‌تر باشد. ماکان نیز شخصیتی قابل تحسین اما نه بی‌نقص است؛ آرمان‌هایش گاهی چنان بر زندگی شخصی‌اش سایه می‌اندازند که دیگران را تحت‌تأثیر قرار می‌دهد. پیوند هنر و سیاست از نقاط قوت رمان است و تابلو عملاً به ابزاری برای شناخت نقاش و گذشته او تبدیل می‌شود. البته برخی توضیحات و بخش‌های سیاسی امروز کمی مستقیم و تاریخ‌مصرف‌دار به نظر می‌رسند. با وجود این، رمان هنوز به‌خاطر فضای رازآلود، شخصیت‌های ماندگار و پرسش مهمش درباره تفاوت «دیدن» و «شناختن» ارزش خواندن دارد. «چشم‌هایش» شاهکاری بی‌نقص نیست، اما یکی از آثار مهم و تأثیرگذار ادبیات داستانی معاصر فارسی است. امتیاز من: ۴ از ۵

فضای عاشقانه اش رو دوست داشتم از اون کتاب هاست که باید یک بار دیگه عمیق تر بخونم و هر از چندگاهی برگردم به جملات هایلایت شده اش نگاه کنم .... لذت بخش بود برام 🫀🥲

عالی پر از عشق

این کتاب فقط یک داستان عاشقانه نیست؛ روایتی است از ایران در دوران دیکتاتوری، از هنرمندی که میخواهد آزاد بماند، و از عشقی که شاید هرگز آن‌طور که فکر می‌کردی نبوده. چشم‌هایش رمانی است که با یک راز شروع می‌شود و تا آخرین صفحه رهایت نمی‌کند.

«چشم‌هایش» برای من فقط یک داستان عاشقانه نبود؛ داستانِ آدم‌هایی بود که میان عشق، سیاست، ترس و انتخاب‌هایشان گیر افتاده‌اند. چیزی که بیشتر از همه درگیرم کرد، شخصیت استاد ماکان و رازِ پشت چشم‌های فرنگیس بود؛ رازی که وقتی کم‌کم آشکار می‌شود، نگاه آدم به تمام اتفاقات گذشته تغییر می‌کند. پایان داستان برایم تلخ و ماندگار بود؛ انگار بعضی عشق‌ها قرار نیست به رسیدن ختم شوند، بلکه قرار است سال‌ها در ذهن آدم باقی بمانند و هر بار با یادآوری‌شان، معنای تازه‌ای پیدا کنند.

خیلی کتاب دوست داشتنی بود برام

داستان واقعا جوریه که از همون صفحات اول ادم رو مجذوب میکنه و خیلی قشنگ جلو میره

کتاب خوبیه به نسبت روایت خوبی داره گره های داستانی به خوبی کاشته میشن تو داستان ولی خب ریتم کندی داره و میتونست کوتاه تر باشه در کل ارزش یکبار خوندن داره