سووشون

«سووشون» فقط روایت یک خانواده در روزهای اشغال ایران نیست؛ داستانی درباره ترس، مقاومت، اخلاق و انتخاب در زمانه‌ای است که سکوت می‌تواند به اندازه خیانت معنا داشته باشد. سیمین دانشور با محور قرار دادن زری، تغییر تدریجی زنی را نشان می‌دهد که از تلاش برای حفظ امنیت خانواده به درک مسئولیت اجتماعی و ایستادگی می‌رسد. فضای تاریخی رمان به‌خوبی با زندگی شخصی شخصیت‌ها گره خورده و باعث می‌شود سیاست و تاریخ، چیزی جدا از زندگی روزمره نباشند. نقطه قوت کتاب، شخصیت‌پردازی و فضای ملموس آن است، هرچند در بخش‌هایی ریتم روایت کند می‌شود. در مجموع، «سووشون» رمانی ماندگار درباره هزینه انتخاب اخلاقی در شرایطی است که بی‌طرف ماندن هم خودش یک انتخاب محسوب می‌شود. امتیاز: ۴.۵ از ۵

بنظرم واقعا یه کتاب اورریتدده در کمال احترام برای تعریف و تمجید خیلیا درسته که این اثر نوشته یه زن ایرانیه دوره معاثره ولی باید بگم شما قبل خوندنش فک میکنی چون تو دوره ی مهم و سخت تاریخ ایرانه خیلی باید به بخش سیاسی و تاریخیش پرداخته بشه،اصلا شاید دلیل انتخابت از این کتاب برای همین موضوع باشه ولی نویسنده ده درصد کتاب رو به مقاومت در برابر فشار بیگانگان و استعمار میپردازه بقیش صرفا روزمرگیه این خانوادست که اونم وقت بذارین فیلمشو ببینید خیلی براتون جالت تره

سووشون بیشتر از اینکه فقط یک رمان درباره اشغال ایران باشد، درباره انتخاب آدم‌ها در شرایط بحرانی است؛ اینکه وقتی امنیت و مسئولیت اخلاقی روبه‌روی هم قرار می‌گیرند، چه انتخابی می‌کنیم. فقط یه داستان خانوادگی نیست؛ توی دل داستان، ردّ استعمار و دخالت بیگانه‌ها توی زندگی مردم هم خیلی پررنگه. از طرفی می‌شه کتاب رو از نگاه پسااستعماری هم دید؛ اینکه آدم‌ها چطور با سلطه، از دست دادن اختیار و حفظ هویت خودشون درگیر می‌شن. تغییر زری هم خیلی جذاب و مهمه، زنی که کم‌کم از ترس و محافظه‌کاری فاصله می‌گیره و به سمت آگاهی و ایستادگی می‌ره.

افرادی که این کتاب رو میخونن به 2 دسته تبدیل تقسیم میشن، یا دوستش دارن یا خیلی معمولیه این کتاب از نظرشون. من نتونستم این کتاب رو تموم کنم. برام جذابیتی نداشت

نظری نیست واقعا چیز ویژه ای راجع بهش نیست

تو دوره تاریخی مهمی بود که به داستان کتاب هم ربط داشت اما نمیدونم چرا نویسنده تصمیم گرفت هیچی از تاریخ و اتفاقایی که داشت میوفتاد نگه. به نظرم ارزش این همه تعریف رو نداره با کمال احترام