سقوط

نوشته های کامو برام جذابیت دارن

این حجم از حرف زدنِ یک‌نفره گاهی اذیتم می کرد، ولی حرف‌هاش ا‌نقدر درگیرکننده بود که نتونستم بی‌تفاوت از کنارش بگذرم

سقوط اولین کتابی بود که از کامو خوندم و خیلی لذت بردم ،اگر بخوام یه کتاب از کامو پیشنهاد کنم قطعا سقوط خواهد بود ، خودم با ترجمه شورانگیز از نشر نیلوفر و بعد که کتاب رو به یکی دونفر پیشنهاد دادم متوجه شدن خوندن کتاب براشون سخت هست ، اگر دوستان ترجمه بهتری میشناسید بگید(هرچند بنظر خودم ترجمه عالی بود).

«سقوط» برای من بیشتر از اینکه داستان یک اعتراف باشه، یه جور روبه‌رو شدن آدم با خودش و تمام تناقض‌هاشه. کامو خیلی آروم و بدون شعار، غرور، قضاوت و احساس گناه آدم رو می‌ذاره جلوی خودش؛ کتاب کوتاهیه ولی بعد از تموم شدنش راحت از ذهنت بیرون نمی‌ره.

اگر روزی ذهنت آزاده ام تمایل به معرفی کامو داشت قطعا سقوط اولین چیزیست که پیشنهادش میکنم،برخلافه عام که طاعون را سر لوحه شروع آثار کامو میدانند و دلیلی برای بیش خواندن آن...اما آن هایی که میدانند آلبر هیچ نیاز به چهارچوب نگری ندارد در سکوت ‌..سقوط را بازخوانی میکند..تا در سکوت..سقوط کند!

"فکرش را بکنید وقتی دارید از روی پل رد می شوید، یک نفر خودش را در آب بیندازد. آن وقت از دو حال خارج نیست. یا شما برای نجاتش خود را در آب می اندازید و در فصل سرما به عواقب بسیار سختی دچار می شوید؛ یا او را به حال خودش می گذارید و می روید. ولی... شیرجه های نرفته گاهی کوفتگی های عجیبی به جا می گذارد!"

عجیب!

ژان باتیست کلمانس عزیز، اقتباسی از ایوان کارامازوف 👌 واقعا سقوط بهترین کتاب کاموئه