جولیوس قیصر

«کاش انسان عاقبت کار امروز را پیش از فرا رسیدنش می‌دانست. اما همین خود بس که روز به سر خواهد رسید و آن‌گاه عاقبت کار معلوم است.»

«وقتی که گدایان می‌میرند ستارگان دنباله‌دار نمایان نمی‌شود، مرگ شاهزادگان را آسمان‌ها خود به علائم آتشین می‌نمایند.»

«نه برج و باروی سنگی، نه دیوارهایی از برنج پتک‌خورده، نه سیاه‌چال‌های بی‌هوا و نه زنجیرهای محکم آهنین هیچ‌یک نمی‌تواند روح قوی را در بند نگاه دارد. اما وقتی که زندگی از قیدهای دنیوی خسته شود، هرگز از آزاد کردن خویش عاجز نیست.»

«انسان گاهی بر تقدیر خود حاکم است، تقصیر از ستاره‌ی بخت ما نیست بلکه از خود ماست که زیردست شده‌ایم.»

«-به من بگو، آیا تو می‌توانی صورت خود را ببینی؟ +نه، زیرا که چشم خود را نمی‌بیند مگر آنکه به وسیله‌ی چیزهای دیگر منعکس شود. -همین است، و هزار افسوس که تو چنین آینه‌ای نداری که ارزش نهفته‌ی تو را در چشمانت منعکس کند تا بتوانی عکس خود را ببینی.»

«اگر نگاه من در حجاب است از آن روست که رنج‌های نهانی را که اثر آن در چهره‌ام آشکار است همه در خود نگاه می‌دارم. مدتی است که احساسات متضاد و افکاری که فقط مربوط به من است و شاید رفتار مرا تیره می‌کند مرا آزار می‌دهد. اما دوستان خوب من نباید به این علت غمگین باشند و نباید غفلت مرا به چیزی جز این تعبیر کنند که این بیچاره چون با نفس خود در جنگ است مهر ورزیدن به دیگران را فراموش می‌کند.»