سم هستم،بفرمایید

بنظرم نویسنده موضوع خیلی خوبی رو خواسته نشون بده اما توی بیانش اونقدرا خوب نتونسته عمل کنه داستان یکم سطحی پیش میره و خیلی جاها فرصت بهتر شدن داشته

اصلا خوشم نیومد ازش مخصوصا دختر داستان که خیلی تو مخ بود ولی خوب حس از دست دادن و سوگ خوب نشون داد

یکی از قشنگترین کتاب هایی بود که خوندم

چقدر من بااین کتاب گریه کردم واقعا کتاب خوبی بود

کتاب بیشتر از اینکه درباره‌ی راز تماس سم باشد، درباره‌ی سوگ، وابستگی و رها کردن است؛ اینکه «رها کردن» لزوماً به معنی «فراموش کردن» نیست.یکی از ایده‌های اصلی کتاب این است که ما در برابر اتفاقات ناگهانی زندگی کنترل زیادی نداریم؛ بنابراین بهتر است حرف‌ها و احساساتمان را تا وقتی فرصت داریم، نگه نداریم.نکته جالب کتاب اینجاست که هیچ‌وقت دقیق توضیح نمی‌دهد تماس سم چطور ممکن شده. این اتفاق بیشتر یک موقعیت فرضی برای خواننده است:اگر فقط یک بار دیگر فرصت داشتی با کسی که از دست داده‌ای حرف بزنی، چه می‌گفتی؟از نظر من، کتاب در شش فصل اول کشش خوبی دارد و شخصیت جولی هم قابل‌ارتباط است؛ اما در میانه افت می‌کند و پایانش هم به اندازه‌ای که انتظار داشتم احساسی و تأثیرگذار نبود.در نهایت، با وجود ایده‌ی جذاب، برای من یک رمان عاشقانه‌ی معمولی بود و امتیازم ۲ از ۵ است. اگر دنبال داستانی درباره‌ی سوگ و رها کردن هستید، می‌تواند انتخاب بدی نباشد؛ اما بهتر است انتظار یک رمان عمیق را نداشته باشید.

با هر صفحه از کتاب بغض کردم و اشک ریختم. دقیقا دست روی احساسی گذاشته که هممون دوست داریم تجربش کنیم

من عمیقاً همراه با کتاب اشک ریختم

خیلی کتاب قشنگی بود و بسیار ناراحت کننده من خودم به شخصه خیلی ناراحت شدم ولی پشیمون نیستم از خوندش و می‌تونم بگم احساساتی که در این کتاب بود خیلی عمیق بود

شاید داستان خیلی کاملی نباشه اما قلم نویسنده انگار روی روح و قلبت خط میکشه و باهات بازی میکنه من زیاد اهل این سبک کتابا نیستم اما خیلی دوسش داشتم

جزو بهترین کتاب‌هایی بود که خوندم و به قدری کلماتش به احساساتم نفوذ کرد که برای خوندن خط بعدی باید اشکامو پاک می‌کردم و به خودم زمان می‌دادم!